Printer : Druk deze pagina af op de standaard printer zonder menu en logo, in groter lettertype
logo, foto van de lidwinakerk, toont gebouw en toren logo : Van den Oetelaar Automatisering uit Best

audio stream
niet actief

Lidwina Best - Preek van de Week :: Tegenstellingen

Sinds 1998 is Pastor Richard Schreurs bezig met het schrijven en publiceren van zijn preken op het Internet. Deze grote inspanning heeft ertoe geleid dat we nu een fantastische hoeveelheid van meer dan 650 preken online kunnen presenteren. U kunt deze preken vanzelfsprekend gebruiken als inspiratie voor uw eigen overwegingen. We stellen het echter erg op prijs als u dan ook uw bronnen wilt vermelden (www.lidwina.nl) zodat meer mensen het prekenarchief hier online komen bezoeken.

Tegenstellingen

[ vorige | lijstIcon voor printen | volgende ]
 Auteur: Past. R. Schreurs

In elke grote stad staat er wel eentje, zo'n beeld met een kerel op een steigerend paard. Meestal heeft ie ook nog een lans, een zwaard of een geweer in de hand. Machthebbers laten zich zo graag afbeelden: hoog te paard, verheven boven het gewone volk en bij leven lieten ze zich begeleiden door zoveel mogelijk soldaten en indrukwekkend wapentuig. Macht en geweld wordt er aangeboden en dat wordt altijd ook nog eens massaal toegejuicht. Dat je van zo'n hoogte met een geweldige klap naar beneden kunt vallen daar denkt bij zo'n parade niemand aan.

Maar als je een heel ander bewind wil binnendragen, geen macht en geweld, maar vrede, verdraagzaamheid, eenvoud, bescheidenheid, stille gods- en menslievendheid, hoe doe je dat? Dan kom je binnen bijvoorbeeld op een ezelsveulen in plaats van op een paard en je omgeeft je met wat eenvoudige vissers of zo en dan roepen de omstanders die intussen weten wat ze met macht en geweld hebben binnengehaald, dan roepen ze: "Help ons" of "Hosanna", want dat is hetzelfde. Ze roepen niet te hard en zwaaien niet met vlaggen, maar met palmtakjes, want je weet maar nooit hoe die bazen zullen reageren.

Die tegenstelling van eertijds, die twee werelden, zijn er nog steeds en daarover gaan de verhalen van vandaag op Palmzondag. Die verhalen zijn van lang geleden om de werkelijkheid van nu nog dichterbij te halen en vooral om opnieuw een keuze te maken. Wie hier blijft heeft die keuze al gemaakt en is niet bang om nog eens te luisteren en te vernemen naar wat er met de geweldloze kan gebeuren. Maar die hoog te paard zaten zijn vergeten en naar beneden gevallen, die op die ezel is nog steeds levend onder vreedzame mensen.

Naar dat verhaal gaan we vandaag luisteren.

Marcus 11,1-10

Toen Jezus en zijn leerlingen dicht bij Jeruzalem waren, bij Betfage en Betani; tegen de Olijfberg aan, stuurde Hij twee van zijn leerlingen eropuit met de opdracht: 'Ga naar het dorp daar vlak voor je. Meteen als je er binnenkomt, zul je een veulen vinden dat vastgebonden staat en waarop nog geen mens gezeten heeft. Maak het los en neem het mee. ? Als iemand tegen jullie zegt: "Wat doen jullie daar?" zeg dan: "De Heer heeft het nodig; Hij stuurt het meteen weer terug."' Ze gingen weg en vonden een veulen, vastgebonden bij een deur, buiten aan de straat, en ze maakten het los. Sommige omstanders zeiden tegen hen: `Wat doen jullie daar, waarom maken jullie dat ezelsveulen los?' Ze antwoordden hun zoals Jezus gezegd had. En ze lieten hen hun gang gaan. Ze namen het veulen mee naar Jezus, wierpen er hun kleren overheen, en Hij ging erop zitten. Velen spreidden hun kleren uit op de weg, anderen deden hetzelfde met twijgen die ze op het veld gesneden hadden. ??Zowel de mensen die voorop gingen als die volgden, schreeuwden: `Hosanna! Gezegend Hij die komt in de Naam van de Heer. Gezegend het koninkrijk dat komen gaat, van onze vader David, Hosanna in de hoogste hemel!'

Marcus 14,1-15,47

Twee dagen later zou het Pasen zijn, het feest van de ongedesemde broden. De hogepriesters en schriftgeleerden zochten een gelegenheid om Jezus met een list in handen te krijgen en ter dood te brengen. Want ze zeiden: 'Niet op het feest, er moet geen opschudding onder het volk ontstaan.' Toen Hij in Betani was, in het huis van Simon de melaatse, en daar. aanlag, kwam een vrouw met een albasten flesje echte, kostbare nardusbalsem. Ze brak het flesje en goot het leeg over zijn hoofd. Sommigen zeiden verontwaardigd tegen elkaar: 'Waar was de verspilling van die balsem nu goed voor? Want die had voor meer dan driehonderd denarin verkocht en aan de armen gegeven kunnen worden.' Ze voeren tegen haar uit. Maar Jezus zei: 'Laat haar. Wat maken jullie het haar toch lastig? Ze heeft een goed werk gedaan aan Mij. Want de armen heb je altijd bij je, en zo vaak je wilt kun je hun goed doen, maar Mij heb je niet altijd bij je. Ze heeft gedaan wat zij kon. Bij voorbaat heeft ze mijn lichaam gezalfd met het oog op mijn begrafenis. Ik verzeker jullie, waar ook ter wereld de goede boodschap verkondigd wordt, daar zal ook ter herinnering aan haar verteld worden wat zij heeft gedaan.' Judas Iskariot, een van de twaalf, ging naar de hogepriesters om Hem over te leveren. Toen ze dat hoorden, waren ze daarmee ingenomen en ze beloofden hem geld te geven. Hij zocht naar een goede gelegenheid om Hem over te leveren. Op de eerste dag van het feest van de ongedesemde broden, wanneer men het paaslam slachtte, zeiden zijn leerlingen tegen Hem: 'Waar wilt U dat wij voorbereidingen gaan treffen voor het paasmaal?' Daarop stuurde Hij twee van zijn leerlingen eropuit met de opdracht: 'Ga naar de stad. Daar zal jullie iemand tegemoet komen die een kruik water draagt. Volg hem, en zeg waar hij binnengaat tegen de heer des huizes: "De meester laat vragen: Waar is de kamer waar Ik met mijn leerlingen het paasmaal kan houden?" Hij zal jullie een ruime bovenzaal wijzen, die ingericht is en op orde gebracht. Maak het daar voor ons klaar.' De leerlingen gingen weg en kwamen in de stad. Ze troffen het aan zoals Hij hun gezegd had, en ze maakten het paasmaal klaar. Toen de avond gevallen was, kwam Hij met de twaalf. Toen ze aan tafel waren gegaan, zei Jezus onder het eten: 'Ik verzeker jullie, een van jullie, die nu met Mij eet, zal Mij overleveren.' Zij werden bedroefd en de een na de ander zei tegen Hem: 'Ik toch niet?' Maar Hij zei hun: 'Een van de twaalf, die met Mij zijn hand in de schaal doopt. De Mensenzoon gaat wel heen zoals over Hem geschreven staat, maar wee die mens, door wie de Mensenzoon overgeleverd wordt. Het zou beter voor die mens zijn, als hij niet geboren was.' Tijdens de maaltijd nam Hij een brood, sprak de zegenbede uit, brak het brood, gaf het hun en zei: 'Neem het, dit is mijn lichaam.' Ook nam Hij een beker, sprak het dankgebed uit en gaf hun die beker; ze dronken er allen uit. En Hij zei hun: 'Dit is mijn bloed van het verbond, uitgeschonken voor velen. Ik verzeker jullie, Ik zal niet meer drinken van de vrucht van de wijnstok tot de dag waarop Ik de nieuwe oogst zal drinken in het koninkrijk van God.' Na het zingen van de psalmen gingen ze de stad uit, naar de Olijfberg. Toen zei Jezus tegen hen: 'Jullie zullen allemaal ten val komen, want er staat geschreven: Ik zal de herder treffen, en de schapen zullen verstrooid worden. Maar na mijn opwekking zal Ik jullie voorgaan naar Galilea.' Maar Petrus zei tegen Hem: 'Ook al komen ze allemaal ten val, ik zeker niet.' Jezus zei tegen hem: 'Ik verzeker je: vandaag, in deze nacht, nog voordat de haan twee keer kraait, zul jij Me drie keer verloochenen.' Maar hij verklaarde met nog meer nadruk: 'Ook al moet ik samen met U sterven, ik zal U niet verloochenen.' Dat zeiden ze allemaal. Ze kwamen bij een plek die Getsemane heet, en Hij zei tegen zijn leerlingen: `Ga hier zitten, terwijl Ik ga bidden.' En Hij nam Petrus, Jakobus en Johannes met zich mee en begon angstig en onrustig te worden, en zei tegen hen: `Ik ben dodelijk bedroefd. Blijf hier, en blijf wakker.' Hij ging een eindje verder en wierp zich op de grond. Hij bad dat dit uur, als het mogelijk was, aan Hem voorbij zou gaan. `Abba, Vader,' bad Hij, 'U kunt alles. Neem deze beker van Mij weg. Maar niet wat Ik wil, maar wat U wilt.' Hij ging terug en vond hen in slaap, en Hij zei tegen Petrus: 'Simon, slaap je? Kon je niet n uur wakker blijven? Blijf wakker en bid dat jullie in de beproeving niet bezwijken. De geest is wel van goede wil, maar het vlees is zwak.' Toen Hij weer terugkwam, vond Hij hen wederom in slaap, want hun ogen waren zwaar, en ze wisten niet wat ze Hem moesten antwoorden. Hij kwam voor de derde keer en zei tegen hen: `Slaap nu maar rustig verder. Het is voorbij. Het uur is gekomen; nu wordt de Mensenzoon overgeleverd in de handen van de zondaars. Sta op, laten we gaan. Kijk, hij die Mij overlevert, komt eraan.' Hij was nog niet uitgesproken of daar kwam Judas aan, een van de twaalf, en hij had een hele bende bij zich met zwaarden en knuppels, gestuurd door de hogepriesters, schriftgeleerden en oudsten. Hij die Hem overleverde, had een teken met hen afgesproken: `Die ik zal kussen, die is het. Grijp Hem en zet Hem veilig vast.' Toen hij eraan kwam, ging hij recht op Hem af en zei: `Rabbi' en kuste Hem. Ze grepen Hem en overmeesterden Hem. Een van de omstanders trok zijn zwaard, sloeg in op de knecht van de hogepriester en hakte hem een oor af. Daarop zei Jezus: `Alsof Ik een bandiet ben, zo bent u met zwaarden en knuppels op Mij afgekomen om Mij in handen te krijgen. Dag in dag uit gaf Ik bij u in de tempel onderricht, en u hebt Me niet opgepakt. Maar de Schriften moeten in vervulling gaan.' Ze lieten Hem allemaal in de steek en vluchtten weg. Een jongeman volgde Hem met slechts een linnen doek om het naakte lijf; ze grepen hem vast. Maar hij liet de doek achter en vluchtte naakt weg. Ze brachten Jezus naar de hogepriester, en alle hogepriesters en oudsten en schriftgeleerden kwamen bij elkaar. Petrus was Hem op een afstand gevolgd tot op de binnenplaats van het paleis van de hogepriester, en hij zat zich daar tussen de knechten bij het vuur te warmen. De hogepriesters en heel het Sanhedrin zochten getuigenissen tegen Jezus om Hem ter dood te kunnen brengen, maar ze vonden niets. Want velen legden wel een valse verklaring tegen Hem af, maar hun getuigenissen waren niet afdoende. Ook stonden er enkelen tegen Hem op met de valse verklaring: 'We hebben Hem horen zeggen: "Ik zal deze door mensenhanden gemaakte tempel afbreken en in drie dagen een andere opbouwen, die niet door mensenhanden gemaakt is."' Maar zelfs dit getuigenis was niet afdoende. De hogepriester trad naar voren en stelde Jezus de vraag: 'U antwoordt niets? Wat brengen ze wel niet tegen U in!' Maar Hij bleef zwijgen en antwoordde niets. Weer stelde de hogepriester Hem een vraag en zei tegen Hem: 'Bent u de Messias, de Zoon van de Gezegende?' Jezus zei: 'Ja, dat ben Ik, en u zult de Mensenzoon zien, gezeten aan de rechterhand van de Macht en komend op de wolken van de hemel.' De hogepriester scheurde zijn kleren en zei: ? ,'Waarvoor hebben we nog getuigen nodig? U hebt de godslastering gehoord. Wat vindt u?' ? Allen oordeelden dat Hij de doodstraf verdiend had. Sommigen begonnen Hem te bespuwen, deden Hem een blinddoek voor, sloegen Hem dan en zeiden: 'Profeteer nu eens!' De knechten gaven Hem een afranseling. Terwijl Petrus beneden op de binnenplaats was, kwam daar een slavin van de hogepriester aan. Toen ze Petrus zag, die zich zat te warmen, keek ze hem aan en zei: 'Jij was ook bij die Jezus van Nazareth.' Maar hij ontkende dat: 'Ik weet niet, ik begrijp niet waar je het over hebt.' En hij ging naar buiten naar de voorhof. En er kraaide een haan. ._Toen de slavin hem daar zag, begon ze opnieuw en zei tegen de omstanders: 'Dat is een van hen.' Hij ontkende opnieuw. Na een tijdje zeiden de omstanders op hun beurt tegen Petrus:. 'Jij hoort inderdaad bij Hem, want je bent ook een Galileer.' Hij begon te vloeken en te zweren: 'Ik ken die man niet over wie jullie het hebben.'Meteen kraaide voor de tweede keer de haan. En Petrus herinnerde zich wat Jezus hem gezegd had: 'Voordat de haan twee keer kraait, zul je mij drie keer verloochenen.' Hij barstte in tranen uit. Toen de hogepriesters met de oudsten, de schriftgeleerden en heel het Sanhedrin meteen 's morgens vroeg een besluit genomen hadden, boeiden ze Jezus, voerden Hem weg en leverden Hem over aan Pilatus. Pilatus stelde Hem de vraag: 'Bent U de koning van de Joden?' Hij gaf hem ten antwoord: 'U zegt het zelf.' De hogepriesters brachten vele beschuldigingen tegen Hem in. Pilatus stelde Hem nogmaals een vraag: 'Antwoordt U niets? Kijk waar ze U allemaal van beschuldigen.' Jezus antwoordde niets meer, tot verbazing van Pilatus. Bij een feest liet hij gewoonlijk n gevangene vrij, degene om wie ze vroegen. Een zekere Barabbas zat toen gevangen, samen met de oproerlingen `" die bij het oproer een moord hadden gepleegd. De menigte kwam de trappen op en begon te vragen dat hij voor hen zou doen wat hij altijd deed. Pilatus antwoordde hun: 'Wilt u dat ik u de koning van de Joden vrijlaat?' Want hij merkte dat de hogepriesters Hem uit afgunst overgeleverd hadden. Maar de hogepriesters hitsten de menigte op, dat hij liever Barabbas moest vrijlaten. Waarop Pilatus hun weer zei: 'Wat wilt u, dan dat ik doe met Hem die u de koning van de Joden noemt?' Zij schreeuwden terug: 'Kruisig Hem!' Pilatus zei tegen hen: 'Wat voor kwaad heeft Hij dan eigenlijk gedaan?' Maar zij schreeuwden nog harder: 'Kruisig Hem!' Omdat Pilatus het volk tevreden wilde stellen, liet hij Barabbas vrij, en Jezus liet hij geselen en leverde hij over om gekruisigd te worden. De soldaten namen Hem mee in het paleis, dat wil zeggen: het pretorium, en ze riepen heel de cohort bij elkaar. Ze deden Hem een purperen mantel om, vlochten een krans van doorns en zetten Hem die op. Ze begonnen Hem de groet te brengen: 'Gegroet, koning van de Joden!' Ze sloegen Hem met een rietstok op het hoofd, spuwden Hem in het gezicht, en knielden voor Hem neer om Hem te huldigen. Toen ze zo de spot met Hem gedreven hadden, namen ze Hem de purperen mantel af en deden Hem zijn eigen kleren weer aan. Toen brachten ze Hem naar buiten om Hem te kruisigen. Ze dwongen een voorbijganger, Simon van Cyrene, die van zijn akker kwam, de vader van Alexander en Rufus, om zijn kruis te dragen. Ze brachten Hem naar de plaats Golgota, wat vertaald wordt met Schedelveld. Ze gaven Hem wijn met mirre, maar Hij nam die niet aan. Ze kruisigden Hem en ze dobbelden om zijn kleren om te zien wie wat zou krijgen. Het was het derde uur, toen ze Hem kruisigden. Het opschrift met de reden van zijn veroordeling luidde: De koning van de Joden. Samen met Hem kruisigden ze twee bandieten, n rechts en n links van Hem. De voorbijgangers lasterden Hem en zeiden hoofdschuddend: 'Ha, jij die de tempel afbreekt en in drie dagen opbouwt, red jezelf en kom van het kruis af.' ?In dezelfde trant dreven ook de hogepriesters samen met de schriftgeleerden onder elkaar de spot met Hem: 'Anderen heeft Hij gered, zichzelf kan Hij niet redden. De Messias, de koning van Isral; Iaat Hij nu van het kruis afkomen, zodat we zien en geloven.' Ook degenen die samen met Hem gekruisigd waren, maakte beledigende opmerkingen tegen Hem. Toen het zesde uur aangebroken was, viel er duisternis over het hele land, tot aan het negende uur. Op het negende uur riep Jezus met luide stem: 'Eloi, Eloi, lema sabachtani?' Dat betekent: Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij in de steek gelaten? Sommige omstanders die het gehoord hadden, zeiden: 'Hoor, Hij roept Elia!' Een van hen rende weg, doopte een spons in wijn, stak die op een rietstok en wilde Hem te drinken geven. `Laten we eens kijken of Elia Hem eraf komt halen', zei hij. Maar Jezus had, na het slaken van een luide kreet de Geest gegeven. Het voorhangsel in de tempel scheurde van boven tot beneden in tween. Toen de centurio die tegenover Hem stond, zag dat Hij op deze manier de geest gaf, zei hij: `Inderdaad, die man was de Zoon van God.' Op een afstand stonden er ook vrouwen toe te kijken, onder wie Maria van Magdala, Maria de moeder van Jakobus de jongere en Joses, en Salome, die Hem waren gevolgd toen Hij in Galilea was en Hem onderhouden hadden en nog veel andere vrouwen die met Hem naar Jeruzalem waren opgetrokken. En toen het avond geworden was ? het was voorbereidingsdag, dat wil zeggen de dag vr de sabbat ? durfde Jozef van Arimatea, een vooraanstaand lid van de raad, die zelf ook leefde in de verwachting van het koninkrijk van God, het aan om naar Pilatus te gaan en het lichaam van Jezus te vragen. Pilatus was verbaasd dat Hij al dood zou zijn en hij riep de centurio bij zich en vroeg hem of Hij al gestorven was. Toen hij dat van de centurio vernomen had, gaf hij het lijk aan Jozef. Deze kocht een linnen doek, nam Hem van het kruis af, en wikkelde Hem in het linnen; hij legde Hem in een graf dat in de rots was uitgehouwen, en hij rolde een steen voor de ingang van het graf. Maria van Magdala en Maria van Joses keken toe waar Hij werd neergelegd.

 

Powered by: Dreamsolution